Tekst: Iga Litwińczuk
Zdję­cia: pinterest.com, elle.com, huffingtonpost.fr

Yves Saint Lau­rent był jed­nym z naj­po­pu­lar­niej­szych pro­jek­tan­tów mody, któ­ry w 1960 roku zre­wo­lu­cjo­ni­zo­wał modę i od tam­tej pory nie pozwo­lił o sobie zapomnieć.

Yves Saint Lau­rent uro­dził się 1 sierp­nia 1936 roku w Oran, Algie­ria. Jako nasto­la­tek wyje­chał do Pary­ża aby pra­co­wać dla pro­jek­tan­ta Chri­stia­na Dior. W 1966 stwo­rzył swo­ją wła­sną mar­kę. Popu­lar­ność przy­nio­sły mu przede wszyst­kim gar­ni­tu­ry dla kobiet, któ­re w tam­tych cza­sach były uzna­ne za modo­wą rewo­lu­cję. Był pierw­szym żyją­cym pro­jek­tan­tem, któ­ry miał swo­ją solo­wą wysta­wę w Metro­po­li­tan Museum of Art w Nowym Jor­ku. Zmarł 1 czerw­ca 2008 roku w Paryżu.

Dora­sta­nie

Yves Saint Lau­rent (wła­ści­wie Yves Hen­ri Donat Mat­thieu Saint Lau­rent) uro­dził się 1 sierp­nia 1936 w małej miej­sco­wo­ści Oran w Algie­rii. Wycho­wy­wał się z dwo­ma młod­szy­mi sio­stra­mi: Michel­le i Bri­git­te. Pocho­dził z zamoż­nej rodzi­ny. Jego ojciec był praw­ni­kiem oraz wła­ści­cie­lem paru kin. Pomi­mo, że Yves Saint Lau­rent nie mógł narze­kać na sytu­acje w domu, nie był szczę­śli­wym dziec­kiem. W szko­le spo­ty­kał się z agre­sją rówie­śni­ków, a tak­że prze­śla­do­wa­niem zwią­za­nym z orien­ta­cją sek­su­al­ną. Na sku­tek cze­go Lau­rent był ner­wo­wym i cho­ro­wi­tym dzieckiem.

Uciecz­kę i pocie­chę odna­lazł w modzie. Począt­ko­wo pro­jek­to­wał ubra­nia z papie­ru dla lalek, a póź­niej praw­dzi­we kre­acje dla mamy i sióstr. W wie­ku 17 lat mama zabra­ła go do Pary­ża na spo­tka­nie z Micha­el de Brun­hoff, wydaw­cą fran­cu­skie­go Vogue.

Rok póż­niej, Saint Lau­rent, któ­ry zachwy­cił de Brun­hoff swo­imi pro­jek­ta­mi, prze­niósł się do Pary­ża oraz zapi­sał do szko­ły pro­jek­to­wa­nia Cham­bre Syn­di­ca­le de la Coutu­re, gdzie jego pro­jek­ty szyb­ko zosta­ły zauwa­żo­ne. De Brun­hoff zapo­znał Saint Lau­rent z Chri­stia­nem Dior, gigan­tem mody. „Dior zafa­scy­no­wał mnie,” powie­dział póź­niej Laurent.

„Nie mogłem wydusić z siebie słowa, kiedyś stałem naprzeciwko niego. To on nauczył mnie podstaw projektowania. Cokolwiek się wydarzy w przyszłości, nigdy nie zapomnę spędzonych z nim lat.”

Odkry­cie swo­jej drogi

W 1960 roku Saint Lau­rent musiał wró­cić do swo­je­go domu rodzin­ne­go. Zma­gał się wte­dy z nawra­ca­ją­cy­mi pro­ble­ma­mi zdro­wot­ny­mi, któ­re osta­tecz­nie uda­ło mu się poko­nać. Nie­ste­ty, gdy wró­cił do Pary­ża, Chri­stian Dior nie cze­kał z otwar­ty­mi ramio­na­mi. Oka­za­ło się, że Dior nie chce już pra­co­wać z Lau­rent. Począt­ko­wo wia­do­mość zała­ma­ła pro­jek­tan­ta, jed­nak z cza­sem dała mu siłę aby wal­czyć o swo­je. Za nie­do­trzy­ma­nie kon­trak­tu Lau­rent zażą­dał £48,000 odszkodowania.

Pie­nią­dze oraz wol­ność szyb­ko oka­za­ły się losem na lote­rii. Wraz ze swo­im part­ne­rem życio­wym, Pier­re Ber­ge, Lau­rent zain­we­sto­wał pie­nią­dze w otwo­rze­nie swo­je­go wła­sne­go domu mody.

Na prze­strze­ni 20 lat Saint Lau­rent stał się jed­nym z naj­lep­szych pro­jek­tan­tów na świe­cie. Model­ki oraz aktor­ki chęt­nie zakła­da­ły jego pro­jek­ty. Jego zna­kiem roz­po­zna­wal­nym były gar­ni­tu­ry dla kobiet oraz pro­sta koszu­la i kombinezon.

Póź­niej­sze lata

Od 1980 roku Saint Lau­rent został okrzyk­nię­ty iko­ną mody. Był pierw­szym z żyją­cych pro­jek­tan­tów, któ­re­go retro­spek­cyj­na wysta­wa zna­la­zła się w Metro­po­li­tan Museum w Nowym Jor­ku. Dzię­ki dobre­mu zarzą­dza­niu przez Ber­ge, któ­ry pomi­mo roz­sta­nia w 1986 roku nigdy nie zosta­wił Lau­rent same­go, YSL był jed­nym z naj­le­piej zara­bia­ją­cych domów mody.

Nie­ste­ty sta­ny depre­syj­ne pro­jek­tan­ta zaczę­ły się pogłę­biać. Oka­za­ło się, że jego trau­my z dzie­ciń­stwa powra­ca­ją. Pro­jek­tant uza­leż­nił się od alko­ho­lu i koka­iny. Świat mody zaczął narze­kać na współ­pra­cę z pro­jek­tan­tem, któ­ry stał się ner­wo­wy i wybuchowy.

Na począt­ku 1990 Saint Lau­rent zwol­nił nie­co tępo pra­cy i sta­rał się zwal­czyć swo­je nało­gi. Pod koniec lat dzie­więć­dzie­sią­tych Pier­re Ber­ge zde­cy­do­wał się na sprze­da­nie marki.

W stycz­niu 2002 roku Saint Lau­rent uczest­ni­czył w swo­im ostat­nim poka­zie, po któ­rym prze­szedł na eme­ry­tu­rę i prze­pro­wa­dził się do Maro­ko. Pięć lat póź­niej pro­jek­tant został uho­no­ro­wa­ny Naro­do­wym Orde­rem Legii Hono­ro­wej (fr. L’Or­dre natio­nal de la Légion d’hon­neur) przez pre­zy­den­ta Fran­cji, Nico­la­sa Sarkozy.

Yves Saint Lau­rent zmarł 1 czerw­ca 2008 roku w Pary­żu na wsku­tek raka mózgu.

W maju 2014 roku mia­ła miej­sce świa­to­wa pre­mie­ra fil­mu „Saint Lau­rent” w reży­se­rii Ber­trand Bonel­lo. Pol­ska pre­mie­ra przy­pa­da na 12 grud­nia 2014. My już widzie­li­śmy film i szcze­rze pole­ca­my. Pięk­na histo­ria o pasji i miłości.

For Vers-24, Warsaw

_____

POLECAJCIE:

Komentarze

komentarzy