Znaczenie zabawy z dziećmi w wieku 2 – 4 lat

Znaczenie zabawy z dziećmi w wieku 2 – 4 lat

 Rozwój psychiczny i umysłowy dziecka trwa już od pierwszych tygodni jego życia. W okresie niemowlęcym powoli dojrzewa układ nerwowy dziecka – kształtuje się jego pamięć, zdolności poznawcze, motoryczne oraz koordynacja wzrokowo – słuchowa.

Umie­jęt­no­ści te są dosko­na­lo­ne w dal­szych latach życia dziec­ka i odgry­wa­ją waż­ną rolę w pro­ce­sie zaba­wy.

 Zaba­wy z dziec­kiem 2 – 3 let­nim powin­ny opie­rać się na pozna­wa­niu przez nie­go świa­ta i sie­bie. Jed­ną z przy­kła­do­wych zabaw jest wska­zy­wa­nie i nazy­wa­nie czę­ści cia­ła. Naj­le­piej roz­po­cząć od sie­bie, poka­zu­jąc odpo­wied­nio pro­ste do wymó­wie­nia czę­ści cia­ła (typu oko, ucho, nosek, pal­ce, noga), prze­cho­dząc do tro­chę bar­dziej skom­pli­ko­wa­nych pod wzglę­dem wymo­wy (brzu­szek, ręce, palu­szek, zęby, policz­ki..). Następ­nie nale­ży poka­zać dziec­ku, gdzie na jego cie­le znaj­du­ją się te ele­men­ty. Po jakimś cza­sie, pyta­jąc dziec­ko: „Gdzie jest oko?”, powin­no wska­zać część cia­ła lub nazwać ją, jeśli tak sfor­mu­ło­wa­li­śmy pyta­nie-zagad­kę.

Dobrym spo­so­bem ćwi­cze­nia moto­ry­ki małej jest budo­wa­nie wie­ży z kloc­ków (5 – 6 kloc­ków).

Pro­stym spo­so­bem na naukę słów oraz przed­mio­tów, któ­re ota­cza­ją dziec­ko, poprzez zaba­wę jest wyci­na­nie przed­mio­tów z gazet i zbie­ra­nie ich w pudeł­ku. Wyci­nać może­my wszyst­ko – od zwie­rząt po samo­cho­dy, meble, warzy­wa, owo­ce czy meble. Poka­zu­jąc dziec­ku rysu­nek po pro­stu nazy­wa­my go, następ­nie losu­je­my z pudeł­ka obraz­ki i pyta­my o nie dziec­ko.

W wie­ku 2 – 3 lat dziec­ko mówi i rozu­mie coraz wię­cej, dostrze­ga funk­cje zwią­za­ne z przed­mio­ta­mi. Miska nie jest już tyl­ko ład­nym, cie­ka­wym przed­mio­tem, ma swo­ją funk­cję – słu­ży do jedze­nia. W wie­ku 3 lat dziec­ko powin­no mieć coraz wię­cej zaba­wek dydak­tycz­nych.

W wie­ku 4 lat dziec­ko wcho­dzi w okres wcze­sne­go dzie­ciń­stwa, któ­ry trwa do 6‑ego roku życia. W tym cza­sie znacz­nie wzra­sta jego spraw­ność moto­rycz­na oraz potrze­ba ruchu, dla­te­go zaba­wy powin­ny sku­piać się wła­śnie w tej sfe­rze. Nale­ży dbać tak­że o róż­no­rod­ność zajęć rucho­wych, ponie­waż dziec­ko w tym wie­ku szyb­ko się nudzi, nie potra­fi też dłu­go skon­cen­tro­wać się na jed­nej czyn­no­ści. W sfe­rze umy­sło­wej dosko­na­lo­na jest mowa oraz struk­tu­ra opo­wia­da­nia. Szcze­gól­nie waż­ną rolę odgry­wa­ją pyta­nia, ponie­waż dzie­ci porząd­ku­ją zdo­by­tą wcze­śniej wie­dzę o świe­cie oraz w dal­szym cią­gu ją roz­wi­ja­ją.

W roz­wi­ja­niu moto­ry­ki małej dobrze spraw­dzą się kred­ka i kart­ka, ponie­waż w tym wie­ku dziec­ko trzy­ma popraw­nie kred­kę, potra­fi ryso­wać coraz wię­cej figur oraz linii. Poja­wia­ją się rysun­ki sche­ma­tycz­ne (np. czło­wie­ka), któ­re war­to dosko­na­lić. Ryso­wa­nie kształ­tu­je też orien­ta­cję prze­strzen­ną.

Tekst: Mar­ty­na Ludwi­niak
Rysun­ki: Mario­la Pie­cho­wicz

For Vers-24, War­saw

_____

POLECAJCIE:



Komentarze

komen­ta­rzy