Książki, które warto przeczytać

Chłodne zimowe wieczory sprawiają, że w poszukiwaniu historii które poruszają, a jednocześnie intrygują i ciekawią, częściej sięgamy po książki. To chwile, kiedy możemy być sam na sam ze sobą oraz własnymi myślami – na chwilę zapominamy o rzeczywistości i przenosimy się do wciągającego świata bohaterów. Książki, które warto przeczytać to pozycje obowiązkowe, klasyki, których nie wypada nie znać. Przejmujące, wywołujące skrajne emocje historie, które skłaniają do refleksji. Poznajcie subiektywny wybór redakcji Vers-24, książek, które warto przeczytać.

książki warto przeczytać, mądrzy ludzie czytają

Od kel­ne­ra do milio­ne­ra, aż na samo dno. Histo­ria, któ­ra uczy poko­ry i tego, że nic nie jest dane nam na zawsze, a los bywa obrot­ny. Boha­ter („Obsłu­gi­wa­łem angiel­skie­go kró­la” Bohu­mil Hra­bal) upar­cie reali­zu­je swo­je marze­nia krok po kro­ku, wycią­ga­jąc z każ­dej oko­licz­no­ści jak naj­więk­szy zysk. Prze­peł­nio­na iro­nią opo­wieść o cze­skim kel­ne­rze, któ­ry z piko­la­ka sta­je się wła­ści­cie­lem hote­lu. Odważ­nie przy­zna­je się do nie­chlub­nych histo­rii swo­je­go życia, a do tych smut­nych pod­cho­dzi ze świa­do­mo­ścią wła­snej nie­do­sko­na­ło­ści. Hra­bal bły­sko­tli­wie i z lek­kim przy­mru­że­niem oka opo­wia­da w swo­jej książ­ce o chwi­lach weso­łych, ale tak­że o spra­wach poważ­nych, a chwi­la­mi nawet tra­gicz­nych.

Magne­tycz­na powieść Eco („Waha­dło Foucault” Umber­to Eco) w któ­rej pisarz zasta­na­wia się nad spi­sko­wą teo­rią dzie­jów balan­su­jąc gdzieś pomię­dzy eru­dy­cją i sche­ma­ta­mi kul­tu­ry popu­lar­nej. Inte­lek­tu­ali­ści z Medio­la­nu zain­te­re­so­wa­ni histo­rią i nauka­mi her­me­tycz­ny­mi, snu­ją hipo­te­zy ma temat taj­nych zamie­rzeń tem­pla­riu­szy któ­rym przy­pi­sy­wa­no dąże­nia do zawład­nię­cia świa­tem. Tym­cza­sem boha­te­ro­wie powie­ści wymy­śla­ją wła­sny Plan, a na ich dro­dze sta­ją zagad­ko­we posta­cie, co spra­wia, że szyb­ko zacie­ra­ją się gra­ni­ce rze­czy­wi­sto­ści, a odkry­wa­nie praw­dy prze­ra­dza się w obse­sję. Wszyst­ko to dopro­wa­dza do dra­ma­tycz­nych sytu­acji. Czym jest nie­zgłę­bio­na tajem­ni­ca tajem­nych zgro­ma­dzeń? – autor umie­jęt­nie pro­wa­dzi z czy­tel­ni­kiem grę inte­lek­tu­al­ną, zachę­ca­jąc go do wła­snych poszu­ki­wań i wycią­ga­nia wnio­sków. Naj­gło­śniej­sze dzie­ło lite­rac­kie XX wie­ku, któ­re­go boha­te­ro­wie nale­żą do „stra­co­ne­go poko­le­nia”, a ich mło­dość prze­pa­dła gdzieś na sku­tek pierw­szej woj­ny świa­to­wej („Na zacho­dzie bez zmian” Erich Maria Rema­rque). Nasto­lat­ko­wie za namo­wą nauczy­cie­li tra­fia­ją pro­sto ze szko­ły na front, zada­jąc sobie pyta­nia, czym jest obo­wią­zek wobec Ojczy­zny. Okru­cień­stwo woj­ny szyb­ko odbie­ra im poczu­cie czło­wie­czeń­stwa, a final­nie tak­że życie. Mistrzow­skie przed­sta­wie­nie emo­cji boha­te­ra, opi­sy ata­ków z lądu i powie­trza i atmos­fe­ra śmier­ci spra­wia, że “Na Zacho­dzie bez zmian” jest do dziś książ­ką nie­zwy­kle przej­mu­ją­cą i prze­ra­ża­ją­cą. 

Mło­dy Anglik („Mag” John Fow­les) zatrud­nia się jako nauczy­ciel  na jed­nej z  grac­kich wysp, gdzie zaprzy­jaź­nia się z wła­ści­cie­lem pięk­nej posia­dło­ści. Wkrót­ce jed­nak przy­jaźń z milio­ne­rem sta­je się dla nie­go kosz­ma­rem, a rze­czy­wi­stość z każ­dym dniem coraz bar­dziej mie­sza się z fan­ta­zją. Boha­ter despe­rac­ko wal­czy o zacho­wa­nie życia, a jego histo­ria skła­nia do reflek­sji nad  ilu­zją ota­cza­ją­ce­go nas świa­ta i panu­ją­cych w nim zasad moral­nych. 

Naj­słyn­niej­sza powieść Kun­de­ry („Nie­zno­śna lek­kość bytu” Milan Kun­de­ra). Spla­ta­ją­ce się gdzieś życio­ry­sy psa i kil­ku posta­ci spra­wia­ją, że wkrót­ce jedy­nym, co jest im dane jest tytu­ło­wa lek­kość bytu. Kun­de­rę inte­re­su­je przy­pa­dek jako czyn­nik wpły­wa­ją­cy na ludzie losy, decy­du­ją­cy nie­mal o wszyst­kim. To za spra­wą przy­pad­ku  zako­chu­je­my się wła­śnie w tej, a nie w innej oso­bie, zaj­mu­je­my się okre­ślo­ny­mi rze­cza­mi, od nie­go zale­ży kim jeste­śmy i jaki­mi ludź­mi się ota­cza­my. Połu­dnio­we Sta­ny Zjed­no­czo­ne, lata trzy­dzie­ste XX wie­ku- adwo­kat bro­ni mło­de­go Murzy­na oskar­żo­ne­go o zgwał­ce­nie bia­łej dziew­czy­ny („Zabić droz­da” Nel­le Har­per Lee). Z powo­du panu­ją­ce­go rasi­zmu, pro­sta spra­wa szyb­ko wyra­sta do ran­gi sym­bo­lu. W wal­ce o rów­no­upraw­nie­nie wciąż powra­ca pyta­nie o gra­ni­ce ludz­kiej tole­ran­cji. Szo­ku­ją­ca a zara­zem poru­sza­ją­ca histo­ria o dzie­ciń­stwie odwo­łu­je się do tego, co o życiu czło­wie­ka naj­cen­niej­sze: miło­ści, współ­czu­cia i dobro­ci.

Dzie­się­cio­let­ni chło­piec zosta­je zapro­wa­dzo­ny przez ojca księ­ga­rza i anty­kwa­riu­sza na Cmen­tarz Zapo­mnia­nych Ksią­żek, któ­ry znaj­du­je się w ser­cu sta­rej Bar­ce­lo­ny („Cień wia­tru” Car­los Ruiz Zafón). Zgod­nie ze zwy­cza­jem chło­piec kie­ru­jąc się intu­icją ma wybrać spo­śród tysię­cy zbio­rów tą jed­ną jedy­ną – książ­kę swe­go życia. Wybór pada na “Cień wia­tru” Julia­na Cara­xa. Wkrót­ce Daniel usi­łu­je odna­leźć inne książ­ki auto­ra oraz odkryć tajem­ni­cę pisa­rza, roz­po­czy­na­jąc w ten spo­sób naj­więk­szą, pasjo­nu­ją­cą przy­go­dę swo­je­go życia  jego życia. Dra­ma­tycz­ne losy nie­miec­kie­go emi­gran­ta w Pary­żu- leka­rza prze­pro­wa­dza­ją­ce­go nie­le­gal­ne ope­ra­cje w cie­szą­cej się dobrą opi­nią kli­ni­ce („Łuk trium­fal­ny” Erich Maria Rema­rque), któ­ry zupeł­nie przy­pad­kiem pozna­je kobie­tę. Wkrót­ce to ona wypeł­nia jego puste życie, a boha­ter roz­li­cza się jed­no­cze­śnie ze swo­ją dra­ma­tycz­ną prze­szło­ścią. Powieść o przy­jaź­ni wysta­wio­nej na pró­bę.- histo­ria życia czte­rech przy­ja­ciół, ich nie­ła­twe­go doj­rze­wa­nia, życia peł­ne­go suk­ce­sów, ale i pora­żek („Małe życie” Hanya Yana­gi­ha­ra). W tle jed­no z naj­cu­dow­niej­szych i naj­bar­dziej fascy­nu­ją­cych miast świa­ta – Nowy Jork. Na wskroś poru­sza­ją­ca  opo­wieść o wiel­kim mie­ście, któ­re pozwa­la zapo­mnieć o prze­szło­ści, a tak­że o życiu w nie­usta­ją­cym bólu.

Tekst: Mar­le­na Wysoc­ka




Komentarze

komen­ta­rzy