Jed­no z naj­bar­dziej ocze­ki­wa­nych wyda­rzeń w pol­skiej bran­ży mody za nami – pokaz duetu Paprocki&Brzozowski miał miej­sce 18 listo­pa­da w war­szaw­skich Arka­dach Kubic­kie­go. Na pre­zen­ta­cję wio­sen­no-let­niej kolek­cji pol­skie­go domu mody jak zawsze przy­był tłum gwiazd, choć tego wie­czo­ru to moda była nie­wąt­pli­wie w roli głów­nej, bo takie pro­po­zy­cje, jakie przed­sta­wia­ją pro­jek­tan­ci regu­lar­nie swo­jej publicz­no­ści, nigdy nie scho­dzą na dru­gi plan.

Tak było i tym razem. Luk­su­so­wo, kobie­co i zmy­sło­wo. Jak ina­czej opi­sać kre­acje, o któ­rych marzy nie­mal każ­da kobie­ta, bez wzglę­du na pre­fe­ro­wa­ny styl i modo­we gusta? W jed­nej kolek­cji znaj­dzie­my pro­po­zy­cje dopa­so­wa­ne do wie­ku i zwią­za­ny­mi z nim zasa­da­mi dress code’u. Nie bra­ku­je tych zupeł­nie nie­win­nych, poru­sza­ją­cych się w ruchu sukie­nek i spód­nic zakoń­czo­nych fal­ba­ną. Na trans­pa­rent­nych kre­acjach (a takich poja­wi­ło się cał­kiem spo­ro) widzi­my trój­wy­mia­ro­we apli­ka­cje z pona­szy­wa­nych kwia­tów, przy­wo­dzą­ce na myśl ducha hau­te coutu­re, któ­re­go siła tkwi w szcze­gó­łach. Trud­no odwró­cić wzrok od mało kla­sycz­nych, za to bar­dziej odważ­nych faso­nów ubrań: głę­bo­kie dekol­ty, „dwu­czę­ścio­we” spód­ni­ce (regu­lar­na spód­ni­ca jest pod­szy­ta prze­zro­czy­stą tka­ni­ną się­ga­ją­cą do kostek) czy wie­czo­ro­we suk­nie w zmy­sło­wy spo­sób okry­wa­ją­ce i odkry­wa­ją­ce pier­si, to este­ty­ka współ­cze­sno­ści osa­dzo­nej w rene­san­so­wej ramie.

Od jakie­goś cza­su prze­śla­do­wał nas pewien rene­san­so­wy obraz. Naj­pierw zoba­czy­li­śmy go w pary­skim Luw­rze, kil­ka mie­się­cy póź­niej ponow­nie w Medio­la­nie w Palaz­zo Reale. Potrak­to­wa­li­śmy te spo­tka­nia z obra­zem jako znak. A mowa tu o obra­zie Leonarda
Da Vin­ci „La Bel­le Fer­ro­ni­ère”, przed­sta­wia­ją­cym Lucre­zię Cri­vel­li – kochan­kę Ludo­vi­ca Sfo­rzy. 63 x 45 to jego wymia­ry – mówią Mar­cin Paproc­ki i Mariusz Brzo­zow­ski, odkry­wa­jąc przed nami jed­no­cze­śnie tajem­ni­cę nazwy kolek­cji, któ­ra fra­po­wa­ła nas od same­go początku.

Teraz wszyst­ko sta­ło się dla nas jasne. XV-wiecz­ny dwor­ski kli­mat w fine­zyj­ny spo­sób połą­czył się ze współ­cze­sny­mi kie­run­ka­mi w modzie; to bar­dzo prze­my­śla­ne połą­cze­nie, gdyż teatral­ność i kunszt faso­nów stro­jów są jed­nak dopa­so­wa­ne do potrzeb współ­cze­snych kobiet. To har­mo­nij­ne zde­rze­nie ze współ­cze­sno­ścią widać przede wszyst­kim w futu­ry­stycz­nych kolo­rach spód­nic mini i zde­cy­do­wa­nie bar­dziej nowa­tor­skim looku (meta­licz­ne sre­bro, ceki­ny), któ­ry w kolek­cji zago­ścił na rów­ni z roman­tycz­ny­mi propozycjami.

Kolek­cja 63 x 45 w War­sza­wie poka­zy­wa­na była po raz pierw­szy, ale jej pre­mie­ra odby­ła się na począt­ku wrze­śnia pod­czas Pol­skie­go Tygo­dnia Mody w Nowym Jorku.

Tekst: Anna Jankowska
Zdję­cia: Ola Kowalska

For Vers-24, Warsaw

_____

Komentarze

komentarzy