Większość małych dzieci jest otwarta na odmienność i różnorodność. Każdy rodzic chce, aby jego dziecko było tolerancyjne i otwarte na świat. Należy jednak pamiętać, że najmłodsi uczą się przede wszystkim przez naśladownictwo. Bądźmy tolerancyjni, a nasze dzieci też takie będą.

Czym jest tolerancja?

Tole­ran­cja jest niczym innym jak otwar­to­ścią na róż­ni­ce, jakie ist­nie­ją mię­dzy ludź­mi, sza­no­wa­nie odmien­no­ści innych ludzi. War­to zazna­czyć, że tole­ran­cja powin­na odno­sić się bez­po­śred­nio do ludzi a nie ich zacho­wań. Sza­nu­je­my ludzi taki­mi, jaki­mi są, ale nie musi­my tole­ro­wać ich zacho­wań, któ­re mogą odbie­gać od norm akcep­to­wa­nych spo­łecz­nie (typu kra­dzie­że, agre­syw­ne zacho­wa­nia, kłam­stwa, łama­nie prze­pi­sów). Musi­my prze­ko­nać nasze dziec­ko, że „inny” nie zna­czy „gor­szy”. Sza­cu­nek nale­ży się każ­de­mu, bez wzglę­du na wiek, płeć, kolor skó­ry, zdro­wie psy­chicz­ne czy spraw­ność fizyczną.

Nauka tole­ran­cji – kil­ka wskazówek:

• Bądź dla dziec­ka przy­kła­dem – dziec­ko jest uważ­nym obser­wa­to­rem zacho­wa­nia swo­ich rodzi­ców i naśla­du­je naj­bliż­sze mu oso­by. Pamię­taj o tym i bądź oso­bą tole­ran­cyj­ną, poka­zuj to w obec­no­ści dziec­ka. Roz­ma­wiaj o innych kul­tu­rach oraz oby­cza­jach, poka­zuj dziec­ku, że posia­da­nie lub nie­po­sia­da­nie rze­czy mate­rial­nych nie może słu­żyć jako kry­te­rium oce­nia­nia innych.

• Zachę­caj dziec­ko do kon­tak­tów z róż­ny­mi dzieć­mi. Moż­na mieć dobre­go przy­ja­cie­la o odmien­nym kolo­rze skó­ry czy poru­sza­ją­ce­go się na wóz­ku inwa­lidz­kim. Naucz tego, że nie są to prze­szko­dy w zawie­ra­niu przy­jaź­ni. Możesz tak­że zapi­sać dziec­ko do przed­szko­la inte­gra­cyj­ne­go – z pew­no­ścią będzie to ogrom­ne doświadczenie.

• Zwra­caj­my uwa­gę na to, jakie fil­my i pro­gra­my dziec­ko oglą­da w tele­wi­zji, jakie książ­ki czy­ta naj­czę­ściej. Poka­zuj mu wszyst­kie róż­ni­ce mię­dzy ludź­mi, z któ­ry­mi spo­tka­my się w życiu.

• Reaguj na nie­to­le­ran­cję – nie bój się reago­wać, gdy w obec­no­ści dziec­ka ktoś uży­wa obraź­li­wych słów (np. „czar­nuch”). Musisz się temu sta­now­czo sprze­ci­wić i wytłu­ma­czyć dziec­ku, że takie zacho­wa­nie jest niewłaściwe.

• Zwra­caj uwa­gę na słow­nic­two – Powiedz dziec­ku, że jego cio­cia jest oty­ła, a nie gru­ba. Naucz go, że ludzi, któ­ry wyglą­da­ją ina­czej nie nale­ży wyty­kać palcami.

• Roz­wi­jaj w dziec­ku empa­tię i wraż­li­wość na potrze­by innych ludzi.

• Nie stro­fuj dziec­ka za to, że gło­śno sko­men­to­wa­ło, coś, z czym się nigdy nie spo­tka­ło – przy­kła­do­wo, gdy dziec­ko krzyk­nie: „Mamo, ten pan jest cały czar­ny!” a wzrok wszyst­kich zgro­ma­dzo­nych sku­pi się na nas, nie uci­szaj ner­wo­wo dziec­ka, tyl­ko wytłu­macz, że ludzie mają róż­ne kolo­ry skó­ry, ale tak napraw­dę to nie jest waż­ne, ponie­waż wszy­scy jeste­śmy równi.

• Dbaj o to, aby two­je dziec­ko czu­ło się sza­no­wa­ne i doce­nia­ne, mów dziec­ku, że kochasz je takim, jakie jest. Bez akcep­ta­cji sie­bie, nie zaak­cep­tu­je­my innych.

Pamię­taj­my, że dzie­ci nie przy­cho­dzą na świat z nega­tyw­nym nasta­wie­niem. Mogą się tego nauczyć tyl­ko od doro­słych. Jeśli będą akcep­to­wa­ne i sza­no­wa­ne przez rodzi­ców, będą sza­no­wa­ły innych ludzi, nie­za­leż­nie od kolo­ru ich skó­ry czy orien­ta­cji sek­su­al­nej. Dzie­ci uczą się przez naśla­dow­nic­two. Jeże­li sami będzie­my tole­ran­cyj­ni, nasze dzie­ci będą zacho­wy­wać się podob­nie. Dzię­ki temu osią­gną w życiu wię­cej i będą szczęśliwsze.

Tekst: Mar­ty­na Liudwiniak
Rysu­nek: Mario­la Piechowicz

For Vers-24, Warsaw

Komentarze

komentarzy